Huawei Pura 90s Pro Max i Pura 90s Pro wchodzą na globalny rynek · Na czele teleobiektyw 200 Mpix

• Teleobiektyw 200 Mpix Ultra Large Sensor w wersji Pro Max – peryskop z matrycą 1/1,28 cala, przysłoną f/2,6 i OIS, zoom optyczny 4× (ekwiwalent 96 mm), cyfrowo do 100×, stabilizacja z oceną CIPA 7.0
• Główny aparat 50 Mpix ze zmienną przysłoną, mechanicznie regulowaną od f/1,4 do f/4,0, wsparty multispektralnym czujnikiem True-to-Colour Camera 2.0
• Ładowanie HUAWEI SuperCharge 100 W przewodowo i 80 W bezprzewodowo w wersji Pro Max (66 W / 50 W w Pro), zasilające baterię 6 000 mAh
• 6,9-calowy panel LTPO OLED w wersji Pro Max, 1–120 Hz, pod antyrefleksyjnym, odpornym na zarysowania szkłem Kunlun Glass
• EMUI 16 z asystentem Celia i edycją AI na urządzeniu – aplikacje Google nie są preinstalowane, ale AppGallery prowadzi teraz przez ich konfigurację
• Odporność na wodę i pył IP68 + IP69, Wi-Fi 7, Bluetooth 6.0 i NearLink E2.0

Środek ciężkości serii Pura pozostawał w Chinach – na europejskie półki trafiła wprawdzie zeszłoroczna seria Pura 80, ale wiosenny Pura X Max nigdy nie opuścił rodzimego rynku – więc osobna światowa premiera w Kuala Lumpur, z dwoma modelami wchodzącymi na globalny rynek naraz, sama w sobie jest wydarzeniem. Huawei pokazał parę razem: Pura 90s Pro Max i mniejszy model Pura 90s Pro. Oba to flagowce stawiające na fotografię, zbudowane wokół systemu obrazowania XMAGE, i oba działają na EMUI 16, a nie na sprzedawanej w Chinach wersji HarmonyOS.

Najważniejsze atuty dzielą się między nie w czytelny sposób. Pro Max dostaje sztandarowy teleobiektyw 200 Mpix i ultraszerokokątny aparat 40 Mpix; Pro wymienia je na teleobiektyw 50 Mpix i ultraszerokokątny 12,5 Mpix, zmniejsza ekran do 6,6 cala, a ładowanie do 66 W. Cała reszta – główna matryca 50 Mpix ze zmienną przysłoną, bateria 6 000 mAh, certyfikaty IP68/IP69, Wi-Fi 7 i oprogramowanie – jest wspólna, więc wybór między nimi sprowadza się głównie do tego, jak mocny teleobiektyw i jak duży ekran są potrzebne.

Oba telefony zachowują znak rozpoznawczy rodziny Pura: dużą trójkątną wyspę aparatów z logo XMAGE. Model Pro Max mierzy 164 × 77,1 × 8,1 mm i waży 230,5 g; Pro jest mniejszy i lżejszy – 157,8 × 74,5 × 8,2 mm i 213,5 g. Oba mają certyfikaty IP68 i IP69, więc przetrwają pył, zanurzenie i strumienie wody pod wysokim ciśnieniem, nie tylko zachlapania.

Najwięcej frajdy dają wykończenia: Pro Max występuje w kolorach Blush Gold, Orange Ocean, Blaze Purple i Graphite Black, a Pro w wariantach Guava Soda, Orange Soda, Coconut White i Mulberry Black. Gradient przechodzi na ramkę, zamiast kończyć się na krawędzi szkła, a obudowa o płaskich bokach ma solidną, budzącą zaufanie masę. Osobna wzmianka należy się głośnikom stereo: według pierwszych relacji należą do najmocniejszych, jakie kiedykolwiek trafiły do telefonu, z dźwiękiem wyczuwalnym przez plecy obudowy.

Pro Max korzysta z 6,9-calowego panelu LTPO OLED o rozdzielczości 2880 × 1308 (460 ppi); Pro z 6,6-calowego o rozdzielczości 2760 × 1256, także 460 ppi. Oba odświeżają się adaptacyjnie w zakresie 1–120 Hz, oba mają próbkowanie dotyku 300 Hz i oba wyświetlają 1,07 mld kolorów z wysokoczęstotliwościowym przyciemnianiem PWM, które ułatwia patrzenie na ekran nocą.

O szczytowej jasności Huawei mówi tym razem ciszej niż rywale – zamiast liczby stawia na szkło. Panele pokrywa antyrefleksyjne, odporne na zarysowania szkło Kunlun Glass, które według laboratoryjnych danych Huaweia redukuje odbicia o 70%, jest 16× odporniejsze na zarysowania i 25× lepiej znosi upadki niż zwykłe szkło ochronne. W praktyce to ekran zestrojony pod czytelność w ostrym słońcu, a nie pod rekordową liczbę nitów – i pierwsze porównania na żywo to potwierdzają: odbicia są wyraźnie bardziej stłumione niż na klasycznym szkle ochronnym.

Oto jedna specyfikacja, której na stronach Huaweia nie sposób znaleźć: procesor. W związku z amerykańskimi restrykcjami eksportowymi Huawei nie podaje już chipsetu w kartach specyfikacji serii Pura i Mate, a Pura 90s nie jest wyjątkiem. Pierwsze recenzje egzemplarzy sklepowych konsekwentnie identyfikują jednak ten układ jako Kirin 9030S, autorski chip wykonany w procesie 5 nm – nieoficjalnie, bo sam Huawei tego nie potwierdza. Na papierze korony benchmarków zostają przy najnowszych układach Qualcomma; w praktyce pierwsze egzemplarze radzą sobie z grami i codzienną wielozadaniowością bez zacięć. Co Huawei potwierdza oficjalnie, to 12 GB RAM w obu telefonach, 256 GB lub 512 GB pamięci bez slotu microSD – plus pełne 5G, w którym pierwsze pomiary w malezyjskich sieciach swobodnie przekraczają 700 Mbps pobierania.

Huawei sprzedaje tu przede wszystkim EMUI 16, a nie surowe benchmarki: szybkie przełączanie zadań, ścisłą integrację sprzętu z oprogramowaniem i, jego własnymi słowami, efektywność energetyczną, która pozwala „spokojnie wytrzymać długie użytkowanie na jednym ładowaniu”. To dobrze znany argument Huaweia – i pierwsze wrażenia z codziennego użytkowania są rzeczywiście płynne, ale na rzetelne benchmarki trzeba poczekać do pełnych recenzji.

Oba telefony mają baterię o typowej pojemności 6 000 mAh – ale lektura drobnego druku Huaweia ujawnia regionalną różnicę. Nagłówkowe 6 000 mAh dotyczy rynków poza UE, gdzie pojemność znamionowa wynosi 5 850 mAh; dla UE Huawei podaje wyłącznie znamionowe 5 270 mAh. Porównując wartości tego samego rodzaju, znamionową ze znamionową, europejskie ogniwo wypada o około 10% mniejsze. Pierwsze doświadczenia z malezyjskimi egzemplarzami sugerują, że pełne ogniwo bez trudu wytrzymuje cały dzień z zapasem.

Ta różnica nie jest specjalnością Huaweia, a wyjaśnienie krążące po branży to przepisy transportowe: ogniwa litowe powyżej pewnych limitów watogodzin liczą się w transporcie lotniczym jako towar niebezpieczny i wymagają dodatkowej certyfikacji na każdy rynek, więc producenci wysyłają do Europy bardziej zachowawcze ogniwo. Żaden producent, z Huaweiem włącznie, oficjalnie tego nie potwierdził.

Ładowanie to punkt, w którym oba modele znów się rozchodzą. Pro Max przyjmuje 100 W przewodowo i 80 W bezprzewodowo w standardzie HUAWEI SuperCharge; Pro schodzi do wciąż szybkich 66 W po kablu i 50 W bezprzewodowo. Żaden z nich nie wymienia w oficjalnej specyfikacji zwrotnego ładowania bezprzewodowego. Zawartość pudełka zależy według Huaweia od rynku; europejskie zestawy, jak to już w UE standard, przyjeżdżają bez ładowarki, a w malezyjskim pudełku kostka 100 W jest w komplecie.

W wersji Pro Max pierwsze skrzypce gra teleobiektyw: matryca 200 Mpix Ultra Large Sensor o przekątnej 1/1,28 cala, z przysłoną f/2,6 i OIS, zoomem optycznym 4× (ekwiwalent 96 mm) i cyfrowym do 100×, stabilizowana zgodnie ze standardem CIPA 7.0. Huawei deklaruje z niego nagrywanie wideo z zoomem do 20×. To stawia go w bezpośrednim towarzystwie peryskopu 200 Mpix z HONOR Magic8 Pro, choć matryca Huaweia jest fizycznie większa – 1/1,28″ wobec 1/1,4″ u HONOR-u – a to ten rodzaj sprzętowej przewagi, który widać w słabym świetle. Pierwsze nagrania z terenu potwierdzają to, co obiecuje specyfikacja: zdjęcia 4× wychodzą czyste, z wiernymi kolorami, wideo 30× nakręcone jedną ręką trzyma stabilny kadr dzięki stabilizacji CIPA 7.0, a klipy 10× pozostają na tyle ostre, że nadają się prosto do mediów społecznościowych – nawet przy filmowaniu pod zachodzące słońce tarcza słoneczna zostaje okrągła, zamiast się prześwietlić.

Oba telefony mają ten sam główny aparat 50 Mpix z mechanicznie zmienną przysłoną w zakresie od f/1,4 do f/4,0, plus multispektralny czujnik True-to-Colour Camera 2.0, który odczytuje temperaturę barwową sceny dla wierniejszej bieli. Pro różni się od wersji Pro Max pozostałymi obiektywami: dostaje teleobiektyw 50 Mpix z trybem makro (f/2,1, zoom optyczny 4×) i ultraszerokokątny aparat 12,5 Mpix, wobec teleobiektywu 200 Mpix i ultraszerokokątnego 40 Mpix w wersji Pro Max. Z przodu oba mają aparat do selfie 13 Mpix z autofokusem. Zestaw narzędzi edycyjnych uzupełniają kompozycja AI, usuwanie odblasków AI i przesuwanie obiektów AI.

Kiedyś to właśnie ta sekcja rozstrzygała o zakupie dla większości europejskich czytelników. Globalna Pura 90s działa na EMUI 16, systemie Huaweia opartym na Androidzie – i jak każdy flagowiec tej marki od 2019 roku, przyjeżdża bez preinstalowanych Google Mobile Services: bez Play Store i bez aplikacji Google po pierwszym uruchomieniu. Podstawy zapewnia własny pakiet Huaweia – AppGallery jako sklep z aplikacjami, Petal Maps do nawigacji, asystent głosowy Celia i Huawei Wallet do płatności NFC – a niegdyś bolesna luka po Google skurczyła się do jednego kroku konfiguracji.

Samo AppGallery prowadzi teraz przez tę konfigurację krok po kroku – dlatego pierwsze egzemplarze sklepowe w Malezji konsekwentnie pokazują Gmail, Maps, YouTube i Drive działające obok TikToka, Netflixa i WhatsAppa, z otwartoźródłowym zamiennikiem wykonującym pracę usług Play od Google, a codzienne aplikacje instalują się i aktualizują bez żadnych obejść. W codziennej praktyce kwestia Google skurczyła się do kilku minut konfiguracji. Dwie rzeczy wciąż warto sprawdzić przed zakupem: aplikacje bankowe, które twardo wymagają Play Integrity, oraz to, jak głęboko sięga integracja z kontem Google – to jedyne miejsca, w których całe rozwiązanie potrafi jeszcze zgrzytać. Huawei nie opublikował przy premierze stałej liczby gwarantowanych aktualizacji systemu ani zabezpieczeń dla wersji globalnych.

Huawei rozpoczął globalną premierę od Malezji, gdzie Pura 90s Pro Max startuje od 4 899 RM (ok. 1 050 € / 1 160 USD) za wersję 12 GB + 512 GB, a Pura 90s Pro od 3 699 RM (ok. 795 € / 875 USD) za 12 GB + 256 GB. Kolejne rynki dołączą w tygodniach po premierze.

Europejskie ceny katalogowe nie zostały tego dnia opublikowane, a europejskie sklepy Huaweia nie otworzyły jeszcze stron produktowych – należy się spodziewać, że kwoty w euro wypadną powyżej prostego przeliczenia kursu, po doliczeniu VAT-u i zwyczajowej marży Huaweia, tak jak przy zeszłorocznej serii Pura 80. Huawei nie sprzedaje telefonów w Stanach Zjednoczonych, więc na amerykańską cenę nie ma co czekać. Potwierdzone ceny w UE i linki do sprzedawców pojawią się tutaj, gdy tylko europejskie sklepy Huaweia ruszą.